Maandelijks archief: juli 2015

Nog een paar laatste foto’s 

      

Foto’s van woensdag 29 juli:

Inner en Usser Praden en Tschiertschen: 

     

Woensdag 29 juli: rustdag: een afkickwandelingetje van 1.5 uur.

Vanmorgen ging ik even informeren of mijn treinticket er wel was ( dat zou door de treinreiswinkel naar het hotel gestuurd worden) en waar ik al bang voor was: geen ticket. Ik heb het aan Tobias en Anna van het wandelhotel overgelaten om het te regelen en ben lekker een wandelingetje gaan maken , omdat het vanmiddag zou gaan regenen. De hele nacht had het geregend en vanmorgen zag ik helemaal niks uit mijn raam, alleen wolken met af en toe een stukje van de kerktoren. Via het natte bospad naar Inner Praden en naar Usser Praden, vol leuke houten chaletjes en terug via de gewone weg die heel langzaam van 1160 naar 1350 gaat. Ik ben net een diesel, dat gaat me goed af, in strak tempo lekker teruggelopen en m’n boterhammetje op het panoramaterras van het hotel opgegeten, nog in een lekker zonnetje. Er was nog geen nieuws over mijn ticket, dus heb ik een middagslaapje gedaan, de was en gedoucht en inmiddels was het hard gaan regenen. M’n administratie bijgewerkt en, afgezien van dit toetje in Tschiertschen  kom ik slechts 97.90 te kort volgens mijn budget voor deze reis en dat vind ik zelf toch tamelijk netjes! Terug in het hotel werd er net voor mij gebeld door de treinreiswinkel: er was iets fout gegaan met de interne communicatie ( zoiets dacht ik al ) maar ze sturen nu een E- ticket per email aan Tobias en de overige kaartjes( Tschiertschen- Chur en Chur- Zurich) kan ik dan later declareren. Zoals altijd lost het zich weer op. Morgenavond om 20.45 vertrek ik van Zurich en ’s morgens ben ik om 08.26 weer in Utrecht. En nog even en dan zie ik jullie allemaal weer en daar kijk ik heel erg naar uit!

Foto’s van de wandeling 28 juli:

      

Foto’s 28 juli:

Op de top van de Weisshorn: 

     

Rustdag in Tschiertschen: dinsdag 28 juli : wandeling van Mittelstation Arosa naar Tschiertschen: 5 uur.

Vandaag toch wel weer vroeg opgestaan, in het gezellige hotel ( echt een aanrader deze locatie- de sfeer is super gemoedelijk) ontbeten ( ik slaap in het personeelsappartement) en met het busje meegegaan ( 14 mensen) naar Arosa via een mooie route. Daar met de kabelbaan naar boven , dwars door de wolken naar de top van de Weisshorn. En daar zou ik wel willen blijven, zo fascinerend was het daar boven op de top. Eerst een koffie met torte genomen in het 360 graden restaurant, want de bergen zaten nog in de wolken. Maar dan opeens gebeurt het, de wolken trekken op en er verschijnen toppen met sneeuw die ook weer verdwijnen. Dit schouwspel heb ik wel een dik uur bekeken, zo prachtig! Daarna weer terug met de kabelbaan naar het Mittelstation en vervolgens via een schitterende en heel afwisselende route teruggelopen naar Tschiertschen in 5 uur. Gezellig keuvelend met de familie Houdee en plaatjes schietend van de panorama’s en van de koeien met bel. Heerlijke dag!

Foto van 27 juli:

Van de tocht naar beneden zijn dus geen beelden: 

 

Weer naar beneden: maandag 27 juli: van de Badushutte naar Tschamut: 5 uur lopen. En met de trein naar Chur .

De hele nacht stortregende het, het roffelde op het dag van de hutte en dat zorgde er voor dat ik bijzonder slecht sliep. Boven gekomen was ik , maar dat was niet makkelijk, maar naar beneden, wat ik altijd al eng vind ( je kijkt de diepte in) en nu zouden de rotsen glad zijn en ik heb geen stokken.. Maar zie.. Een prachtig blauwe lucht vanmorgen vroeg en dat zorgde voor wat meer vertrouwen in de tocht naar beneden. Maar voordat ik vertrok, het was er zo mooi boven, Jonas ( het zoontje van de beheerders) wilde me nog leren hoe je kristallen vindt in de rotsen, de Opa die op bezoek was wilde nog een wijntje met me drinken.. Maar ik wilde onderhand toch echt naar beneden, want elke stap zou me lager brengen , dichter bij het minder steile. Nog een foto genomen met de laatste stroom in m’n Iphone, met de tekening van Lotte bij de wegwijzer bij de hutte. Gelukkig kon ik een oude, maar heel stevige paraplu lenen en ging ik welgemoed op pad. In de Tomasee heb ik wel m’n voeten gedompeld, want het is nog steeds heel koud. Alles aan, Tshirt met lange mouwen, vestje en fleece, hemd er onder. Het eerste stuk bij de waterval, waar een soort stenen brug over heen ligt, helemaal niet eng en jeetje , wat viel me deze klauterpartij 100% mee! Het enge steile stuk was maar heel kort en daarna was een ontzettend lange wandeling , via een prachtig bergmeertje, met schitterende vergezichten, met een gletsjer , met af en toe het oversteken van een klaterend ” Rijntje” , naar Tschamut. Wat ben ik blij dat ik zo niet naar boven ben gegaan, want ik zou halverwege al doodmoe geweest zijn, puur door de lengte. Mijn telefoon was al enige tijd dood dus ik had geen idee van de tijd en schrok behoorlijk toen het al 3 uur bleek te zijn , terwijl ik dacht dat het 12 uur was… Ik moest nog een hele reismaken voor ik on het wandelhotel in de buurt van Chur zou zijn. De trein van 4 uur naar Sedrun, m’n spullen ophalen, trein van 5.15 naar Disentis, overstappen op de trein naar Chur en allerlei paadjes en plekjes herkennen waar ik langs gelopen ben. Net op tijd in Chur om de postauto van 7.10 te halen en om half acht was ik in het hotel waar ze eten voor me bewaard hadden. Doodop naar bed. Gelukkig had ik Tschamut m’n telefoon enigszins tot leven gewekt bij een koffietentje zodat ik weer een beetje kon bellen. De tocht is ten einde en nu nog een paar daagjes bijkomen in Tschierschen voor ik thuis kom en iedereen weer zie.

Foto’s van boven bij de Badushutte:

      

Rustdag: Zondag 26 juli bij de Badushutte:

Boven op de berg slapen in een hutte met 8 mensen op een rijtje in een groot bed en niemand die snurkt! Drie keer ’s nachts je bed uit op de tast in het pikkedonker , naar beneden , naar buiten naar het wc hokje en weer op de tast naar m’n plekje in het grote bed. Boven op de berg is alleen licht op een grote batterij, maar geen electriciteit, dus ik kan m’n telefoon niet opladen en ik wil toch foto’s kunnen maken. Het is een mooie wereld hierboven en ik zou er best een tijdje willen blijven. Als de geiten voorbij komen, loopt iedereen naar buiten om het te zien, en er komen regelmatig mensen langs op hun tocht die een kopje koffie komen drinken en met wie je gezellig kunt kletsen. En een beetje stoer langs je neus weg kunt zeggen dat je bent komen lopen vanuit Nederland! Respect alom! Best leuk! Alleen een klein wandelingetje naar een top ( 2700 m) om de buurt te verkennen , maar ik heb m’n plan om in de Tomasee te plonzen niet uitgevoerd, want het is behoorlijk koud geworden ( een verschil van 10 graden met de dag er voor en dat komt niet door de hoogte, overal was het kouder) en ik ben vroeg naar bed gegaan , want ik was moe.